Gwyddbwyll Lewis.
Gan P.B. Phillips

Berserker llygad-soser, yn gorffwys ar ei gleddyf.

Yn aros am y frwydr, yn y gwersyll mae'n diflasu.

 

Esgob yn ei feitr, ei goron wedi'i chuddio i ffwrdd.

Staff dewin, trywanu croeslin a gweddio.

 

Wyth milwr troed heb wyneb, un sgwâr yn unig i symud ymlaen.

Tarian o groen ceirw anhyblyg, dim cyfatebiaeth i geffyl a gwaywffon.

 

Marchog barfog wedi drysu, hanner ei gorff yn fwystfil.

Neidio dros berth a nant, yn llwglyd am wledd.

 

Brenin wedi'i goroni, ar ei orsedd, cleddyf yn ei law.

Yn gwylio'n ddigalon, nid yw dim yn mynd fel y cynlluniwyd.

 

Llaw ar y boch, y Frenhines wen mewn anobaith byth.

Bob amser yn meddwl tybed pam ei bod yn poeni, yn chwibanu yma ac acw.

 

Yr holl bobl ifori hyn, wedi'u dal ar hyn o bryd mewn cawell gwydr wedi'i oleuo.

Rwy'n betio eu bod yn breuddwydio am ddianc o'r amgueddfa, i'w hoes hudolus a fu.

​