Amhrán Isaac Penhellen.
Le P.B. Phillips

Tharraing Isaac feadóg éabhoinn amach as mála veilbhite agus thosaigh sé ag seinm fonn cuimhneach.

Don bhfonn sin, chan sé:

​

‘Éist le mo scéal, faoi mhaighdean agus a leannán teipthe’

‘Líon isteach na focail, don bhfonn seo a mbeidh aithne agat air go luath’…

​

‘Ba mhaighdean bhreá í, iníon an Aoire’

‘Sé ina raic, d’ól sé níos mó ná mar a’ [chanamar go léir] … ‘BA CHÓIR DÓ.’

​

‘A gúna agus a fo-éadaí ag séideadh sa ghaoth’

‘Thug an leannán cuairt ar striapach, agus ansin go minic’ …. ‘PEACAIGH SÉ.’

​

‘Oíche amháin tháinig sé ag cnagadh, tar éis don teach ósta a bheith dúnta’

‘Dúirt an mhaighdean cuir do rud ar shiúl, níl mé i mo’…. ‘STRÍOPACH.’

​

​

‘Dúirt an leannán, féach mar a theastaíonn tú uaim, téimis a luí sa leaba’

‘Dúirt an mhaighdean, níl aon dúil agat mé a shásamh, mar sin cuir an rud beag sin’…. ‘AR SHIÚL.’

​

‘Tháinig an Fear Faire chun tarrthála don Mhaighdean, nuair a rinne an Leannán iarracht a thóin a scríobadh’

‘Chiceáil an Fear Faire an Leannán go crua agus go minic, agus chaith sé isteach i’…. ‘DITSEACH é.’

​

‘Is Fear Faire domsa é, a dúirt an Mhaighdean, Tá gach rud cumhachtach, agus ina áit chuí’

‘Anois tar isteach cois mo thine, agus suífidh mé ar do’…. ‘ÉADAN.’

​