Doris Stickleback.
Le P.B. Phillips
Shuidh Doris Stickleback anns an t-seann chathair-armachd àbhaisteach
‘O, tha sin nas fheàrr, bha e coltach gun do ruith mi dà chuairt air an t-slighe’,
Cha robh aice ach mionaid, gus a h-anail fhaighinn air ais.
Bha an latha an-diugh glè choltach ris an latha an-dè, bha an aon-ghuthachd a' reubadh
agus air a bhith airson mìosan, agus mìosan, agus mìosan roimhe.
Bha Doris air a sàrachadh, a' fàs sean, agus gu math bochd.
Cha do sgrìobh duine, cha tàinig duine a' gnogadh, no a' gairm air an fhòn
Gach biadh an aon rud, an-còmhnaidh air ithe leatha fhèin,
Doris, cha b' urrainn dhi biadh no teas a phàigheadh, agus mar sin dh'fhàs i fuar gu cnàimh.
Airson companaidh, bha na naidheachdan a' drònadh air an telebhisean nach robh duine a' coimhead,
Airson comhfhurtachd, bha botal uisge teth dearg na laighe air a bolg
Air a casan bha plaide ghràdhach, beagan caithte agus beagan fàileadh.
Ann an àite-fuirich le taic chuir Doris seachad a h-oidhcheannan agus a làithean mu dheireadh,
Bha a dhol chun an t-seòmar-nigheadaireachd a' fàgail Doris bhochd ann an troimh-chèile.
Bha 'Sunset home' na lùchairt; na lùchairt gun ghràdh, gun aoibhneas, neo-riaghailteach.
Nuair a ghluais a' chomhairle Doris a-steach, thug iad air falbh a cat
Cha leigeadh iad le creutair cho comhfhurtail a bhith anns an t-seann àros aca
Rinn i gearan gu làidir, ach thuirt an geàrd 'Poileasaidh!' agus b' e sin sin.
A' coimhead a-mach don astar, b' e na bionaichean an aon sealladh a bh' aice
Dh'aithris i aon de na dàin as fheàrr leatha agus sheinn i aon de na laoidhean as fheàrr leatha
An uairsin smaoinich i air a h-uile càil a dh'fhalbh; peacaidhean iongantach, iongantach.
Anns an òige agus anns an aois mheadhanach, bha i air a beatha a chaitheamh
Ag obair gu cruaidh bha i air a bhith toilichte, gun cus trioblaid, gun cus strì
Bha i air cadal leis an àrd-oifigear aice agus aon uair aoibhneach, bha i air cadal leis a' bhean aige.
A-nis bha ùine air a sgamhanan a mhilleadh agus a cridhe a ghoirteachadh
Nuair a dh'èireadh i, bhiodh i a' dèanamh fuaim neònach agus a' leigeil gaoithe gun fhiosta
Cho-dhùin Doris, gur dòcha a-nis, gur e deagh àm a bh' ann falbh.
Chuir i dheth a h-uile inneal dealain, tharraing i na plugaichean às na socaidean
Phacaich i tiodhlac beag airson a nìghne, an uairsin lìon i na bileagan puist
Mu dheireadh, thug i biadh don iasg òir agus dh'fhalamhaich i seann stuth-glanaidh sròine à pòcaidean a cairdigan.
A' dùnadh a sùilean sgìth, airson an turas mu dheireadh
Shluig i na tablaidean cadail gu lèir, le glug de fhìon dearg Tesco.
Doris, leig i osna agus thuit i air ais na cathair,
Shleamhnaich an antimacassar agus chòmhdaich e pàirt den aodann agus pàirt den fhalt aice.
Thàinig iad ann an carbad-tiodhlacaidh agus thionndaidh iad timcheall air a' chùl.
Chuir iad na beagan rudan luachmhor aice nam pòcaidean, an uairsin chuir iad a corp ann am poca
Agus b' e sin an deireadh, aig a' bhòidheach, Doris Stickleback.