An Sgaradh Mòr.
Le P.B. Phillips
Chunnaic i e, gu tuath air na rèileachan.
Chunnaic esan i, gu deas air na rèileachan.
Thuirt iad rithe, 'Chan eil e math, na daoine beartach agus an sealladh uamhasach aca.'
Thuirt iad ris, 'Chan eil i math, tha na daoine bochda uile nan mèirlich uamhasach.'
Gach latha, ge b' e an t-uisge no a' ghrian, dìreach mar a bhiodh a' ghrian a' dol fodha.
Esan a' dol dhan ear, ise a' dol dhan iar, aig an rathad-iarainn choinnich iad a-riamh.
Stadadh i agus shealladh i a-steach dha na sùilean brèagha aige.
Dh'fhanadh esan, gun a bhith ag iarraidh a' chiad no an t-soraidh mu dheireadh a ràdh.
Beagan mhionaidean air an goid, a dh'fheumadh i agus esan a chumail am falach gu bràth.
Beagan mhionaidean air an goid còmhla, thar An Sgaradh Mòr.
Geamhradh an dèidh an t-Samhraidh, gun atharrachadh, gun dùil ri aoibhneas.
Bliadhna an dèidh bliadhna, chluich iad an dealbh-chluich bheag aca de bhròn gun iarraidh.
Gun suathadh, gun phòg tairgse gaoil.
Gun atharrachadh gu Mgr. & Bhean. bho Mgr. & Bhean.
Airson trithead bliadhna, ge b' e an t-uisge no a' ghrian, dìreach mar a bhiodh a' ghrian a' dol fodha.
Esan a' dol dhan Ear, ise a' dol dhan Iar, aig an rathad-iarainn choinnich iad gu sàmhach.
Thuirt iad rithe, 'Chan eil e math, na daoine geala agus an sealladh uamhasach aca.'
Thuirt iad ris, 'Chan eil i math, tha na daoine dubha uile nan mèirlich uamhasach.'
An latha mu dheireadh den t-samhradh teth sin ann an 1905.
B' e an latha mu dheireadh a chunnaic i, na sùilean brèagha aige beò.
Thàinig ionnsaigh cridhe agus thug e air falbh a bheatha bheag bhrònach.
A chridhe fada air a bhriseadh mu dheireadh, às aonais ise, mar a bhean bhrèagha.
Mar a chaidh a' ghrian fodha, aon bhliadhna dìreach chun an latha.
Aig an rathad-iarainn aca ghabh i cuid de na pills agus nigh i a beatha bheag bhrònach air falbh.
Cha robh cead aice-se agus aige-san a dhol thar An Sgaradh Mòr.
Ged nach robh e ach 4 troighean, 8 & 1/2 òirleach a leud.