Lewis-taflmennirnir.
Eftir P.B. Phillips

Berserkur með stór augu, hvílir á sverði sínu.

Bíður eftir bardaganum, í búðunum er hann bara leiður.

 

Biskup með mítur, hárkollan falin.

Stafur galdramanns, skáhallt stungu og biðja.

 

Átta andlitslausir fótgönguliðar, aðeins einn reitur til að sækja fram.

Skjöldur úr stífu dádýraskinni, ekkert jafnast á við hest og lensu.

 

Skeggjaður riddari ráðvilltur, hálfur líkaminn skepna.

Stökkvandi yfir limgerði og læki, svangur í veislu.

 

Konungur krýndur, í hásæti, með slíðrað sverð í hendi.

Fylgist dapurlega með, ekkert gengur eins og áætlað var.

 

Hönd á kinn, hvíta drottningin alltaf í örvæntingu.

Veltir alltaf fyrir sér hvers vegna hún nennir þessu, þýtur hingað og þangað.

 

Allt þetta fílabeinsfólk, sem stendur föst í upplýstu glerbúri.

Ég veðja að þau dreymi um að sleppa úr safninu, aftur til liðinnar töfraaldar.

​