Huizen van de muis.
Door P.B. Phillips
Er was eens een muis
Die woonde in een huis.
Met muren van kluiten
En een dak van zoden.
Die droomde van een thuis
In de presidentiële zone.
Een paleis, in goud, zilver en koper
Geen modderig plafond bedekt met gras.
En, hij wilde bovendien vloerverwarming.
Dus, hij spaarde en hij zwoegde
Al zijn vakanties liet hij varen.
Gewerkt, tot zijn pootjes behoorlijk rood waren.
En hoe hij ook probeerde,
De zon zag hem nooit in bed.
Hij was op met de leeuwerik
De slimme vonk van de industrie.
Tot zijn geld hoog opstapelde in de bank.
Nu was hij er klaar voor
Zijn vastberadenheid was rotsvast.
Om een mooi uitzicht te vinden
Geen kans liet hij voorbijgaan.
Om zijn grote hal te lokaliseren
Zonder enige lekkage.
Gelegen in een landschap, geschikt voor de Goden.
Huis, kennels, stallen
allemaal met bijpassende gevels.
Een mijl lange oprijlaan,
En poorten van 6 meter breed.
Garages voor 10 auto's
Een plek om te wedijveren met de Romanov-tsaren.
Het grootste van de grote landgoederen.
Het meubilair zou Hepplewhite zijn
Behang elegant en helder.
Zalen van sierlijke gotische pracht
Vergulde rococo-versieringen, om zelfs Bambrough te overtreffen.
Tuinen door Capability Brown zouden elke frons verwijderen,
van bezoekers uit de stad.
Hertogen, graven en baronetten
Zouden arriveren met violen, fluiten en klarinetten.
Om de hele nacht te eten en te dansen
Onder het licht van kristallen kroonluchters.
Glamour en vrolijkheid
Van hogepriester tot leek.
De feesten zouden het gesprek van de dag zijn.
Wanneer het tijd was om te vertrekken
Geen dame in een jurk van taft,
Zou voor zonsopgang willen vertrekken
Als een eenzame pion van de koningin.
Ooit trotse jonge honden
Zouden vertrekken als oude eenden.
De weelde zou hen omver blazen.
Dit was de droom van de muis
Zijn ziel, zijn plan.
Maar dingen gaan niet altijd zoals je wenst.
De zaken namen een wending
Zoals we snel zullen leren.
Want 40 lange jaren had hij gewerkt, gespaard en gezwoegd.
Maar in slechts één dag was alles volledig verpest.
Zijn timing had niet slechter kunnen zijn.
Hij investeerde al zijn spaargeld op dezelfde dag,
Dat de South Sea Bubble was gebarsten.
Nu oud, alleen, zijn gezondheid verdwenen.
Dokters probeerden alles wat ze konden
Maar het bloed stroomde niet helemaal zoals het hoorde.
De muis had de vreugde in zijn leven genegeerd,
Geen tijd voor vrienden, kinderen of vrouw.
Hij besefte te laat
Dat het noodlot zijn metgezel was.
Hoogmoed was een vreselijke meester.
Nooit had hij gegrapt, gezongen of geleerd hoe hij moest flirten.
Hij blies zijn laatste eenzame adem uit,
op een kussen van vuil.
In een huis gemaakt van kluiten
En een dak gemaakt van zoden.
Dit was ZIJN huis.
Niet in de presidentiële zone.
Geen paleis van goud, zilver en koper
Gewoon een hol met een modderig plafond,
helemaal bedekt met gras.
En geen vloerverwarming om op te starten.