Slinker
Door P.B. Phillips

Verjaagd – Halloweenrijm

​

Donker en vochtig is waar de Slinker, slonk.

Onder hun huizen, verborgen, veilig en stonk.

 

Hier kon hij kijken, volkomen ongezien

Waar mensen waren, en waar ze waren geweest.

 

De dorpsbewoners, in tijden voorbij

Dreven hem weg, en maakten hem blij.

 

Slinker zag er niet uit, zoals zij hadden gewenst

Zijn gezicht misvormd, zijn oren ingedeukt.

 

Zelfs zijn ouders, verstootten hun zoon

Gevraagd of ze kinderen hadden, ze zeiden 'Nee. Geen'.

 

Op zijn negende werd hij uit huis gezet

Achtergelaten in het bos, ver en wijd zou hij zwerven.

 

Gevaren en ontbering, kou en angst

Hij verborg zich voor beren overdag, en wolven in de nacht.

 

Een bestaan schrapend uit; hout, gras, rivier en steen

Hij zong voor de Zon, huilde bij de Maan, vergeten, alleen.

 

Hij leefde voorbij zijn tijd, tijdperk na tijdperk

Zijn hart was vrij, maar zijn geest in een kooi.

 

Eenzaamheid doet iets, wat andere kwellingen niet kunnen

Het knaagt aan de ziel, en liefde doet het rotten.

 

Maar niet Slinker, hij was geliefd bij de Goden

Zij gingen over hem waken, en begunstigden zijn kansen.

 

De zon beweegt altijd naar rechts, beschavingen kwamen en gingen

Degenen die hem verafschuwden, nu stof, volledig op.

 

Steden vervingen; prairie, bos en moeras

Helder water werd bruin, schone lucht werd smog.

 

Zijn wilde thuis volledig verdwenen, hij trok naar hun riolen

Gevoed door hun afval, bewaterd door zure regen.

 

Mensen vreesden hem altijd, en sloegen hem met stokken

We moeten in de spiegel kijken, wij idiote klootzakken. 

​