Nutmeg, Koningin van Bath en Wells.
Door P.B. Phillips

De slaapmuis verborg zich veilig voor de winterstorm,

Ver van de vorst, of de vos en andere gevaren buiten

Knus in haar machtige stenen paleis,

In slaap voor een nacht van zes maanden.

 

Open je zwart-parelen ogen kleine Nootmuskaat,

Koningin van alle slaapmuizen van Engeland

We weten dat ze tijdens haar winterslaap,

Dat slechts twee keer zal doen.

 

Duizend mijl boven haar,

werpt het Saltair-plafond zijn magische spreuk

De waterspuwers zouden kunnen grijnzen,

ze zitten gewoon te hoog om het te zien.

 

De roze dageraad van kerstochtend,

verlicht het uur voor de kerkdienst

Vlak voor de eerste bijbellezing,

of het luiden van de klok uit de toren.

 

Hare majesteit smult van voorraadkasttraktaties,

om de speciale dag door te komen

Als ze buiten de kathedraal zou wonen,

zou ze alleen muf winterhooi eten.

 

Voordat de novicen zich wassen en aankleden,

en de koorzangers het koor bezingen

Kleine Koningin racet de versleten treden op,

hoger, en hoger, en hoger.

 

Schiet langs de verborgen gangen,

vermijd de binnenkomende priesters

Maar ze hebben het te druk om Nootmuskaat op te merken,

allemaal lijdend aan het feestmaal van gisteravond.

 

Getroond in de hoek van een boog,

vindt de Koningin haar verheven zetel

Hoog in het dak heeft ze een perfect uitzicht,

Terwijl de gemeente opgewonden samenkomt.

 

De rijksten bij het altaar,

Lords links, en Ladies rechts

Het dringen van de armen achterin,

proberend een beter zicht te krijgen.

 

Dan, de aankomst van de Bisschop van Bath & Wells,

zijn pracht kent geen grenzen

Met een hoed van spitse gouden pracht,

En helemaal behangen in zilveren gewaden.

​

Met een zwaai staan de kerklieden op,

het koor zingt Nootmuskaats favoriete psalm

De stemmen bouwen op naar een crescendo,

dan plotseling,

is alles stil, en kalm.

 

De oogjes van de Kleine Koningin twinkelen en dansen,

bij de wonderbaarlijke kersttaferelen

Kleine komvormige oortjes drinken de muziek in,

en trillen met het ritme van de heilige riten.

 

Dan eindelijk, de laatste preek gegeven,

en gezongen is het laatste lied

Nootmuskaats geest in vervoering,

haar kleine ziel gevuld tot voorbij de rand.

 

De mensen vertrekken om te proosten op de dag

en geven de kelk door

alleen de Kleine Koningin blijft achter,

in haar machtige paleis.

 

De uitgestrekte kathedraal is nu van haar,

en alleen van haar alleen

Maar, vermoeidheid is te veel voor de kleine slaapmuis,

Dus, het is terug naar haar gezellige kelderwoning.

 

Maar, slaap niet te diep Koningin Nootmuskaat,

Driekoningen is slechts twaalf korte dagen verwijderd

Word wakker om van die vieringen te genieten,

en houd daarna winterslaap tot mei.

​

​