Nutmeg, Koningin van Bath en Wells.
Door P.B. Phillips

De slaapmuis verborg zich veilig voor de winterse storm,

Ver van vorst, of vos en ander gevaar buiten

Knus in haar machtige stenen paleis,

Slapend voor een nacht van zes maanden.

 

Open je zwart-parelen ogen kleine Nutmeg,

Koningin van alle slaapmuizen van Engeland

We weten dat ze tijdens haar winterslaap,

Dat slechts twee keer zal doen.

 

Duizend mijl boven haar,

werpt het Saltair-plafond zijn magische spreuk

De waterspuwers zouden kunnen grijnzen,

ze zijn gewoon te hoog om het te zeggen.

 

De roze dageraad van kerstochtend,

verlicht het uur voor de kerkdienst

Vlak voor de eerste bijbellezing,

of het luiden van de klok, vanuit de toren.

 

Hare majesteit smult van voorraadkasttraktaties,

om de speciale dag van brandstof te voorzien

Als ze buiten de kathedraal zou wonen,

zou ze alleen muf winterhooi eten.

 

Voordat de novicen zich wassen en aankleden,

en de koorzangers het koor bezingen

Kleine Koningin racet de versleten treden op,

hoger, en hoger, en hoger.

 

Schiet langs de verborgen gangen,

vermijd de binnenkomende priesters

Maar ze hebben het te druk om Nutmeg op te merken,

allemaal lijdend aan het feestmaal van gisteravond.

 

Getroond in de hoek van een boog,

vindt de Koningin haar verheven zetel

Hoog in het dak heeft ze een perfect uitzicht,

Terwijl de gemeente opwindend samenkomt.

 

De rijksten bij het altaar,

Lords links, en Ladies rechts

De dringende armen achterin,

proberend een beter zicht te krijgen.

 

Dan, de aankomst van de Bisschop van Bath & Wells,

zijn pracht kent geen grenzen

Met een hoed van spitse gouden pracht,

En helemaal behangen met juwelen, in zilveren gewaden.

​

Met een zwaai staan de kerklieden op,

het koor zingt Nutmegs favoriete psalm

De stemmen bouwen op naar een crescendo,

dan plotseling,

is alles stil, en kalm.

 

De ogen van de kleine Koningin twinkelen en dansen,

bij de wonderbaarlijke kersttaferelen

Kleine komvormige oortjes drinken de muziek in,

en trillen met het ritme van heilige riten.

 

Dan eindelijk, de laatste preek gegeven,

en gezongen is de laatste hymne

Nutmegs geest in vervoering,

haar kleine ziel gevuld tot over de rand.

 

De mensen vertrekken om te proosten op de dag

en geven de kelk door

alleen de Kleine Koningin blijft achter,

in haar machtige paleis.

 

De uitgestrekte kathedraal is nu van haar,

en alleen van haar alleen

Maar, vermoeidheid is te veel voor de kleine slaapmuis,

Dus, het is terug naar haar gezellige kelderwoning.

 

Maar, slaap niet te diep Koningin Nutmeg,

Driekoningen is slechts twaalf korte dagen verwijderd

Word wakker om van die vieringen te genieten,

en houd daarna winterslaap tot mei.

​

​