Hun kerstavondgeest

​

 

Verre kerktoren, in bevroren rijp

Oud bos, bewaard in de tijd.

 

Elk jaar een droom, een hemelse missie

Een gevoel om erheen te vliegen, stil te zitten en te luisteren.

 

Roodborstje landt op de bemoste hekpaal

Ze wacht op haar kerstavondgastheer.

 

Een sliert rook steeg op uit de schoorsteen

Varkensvlees aan het braden op het rooster.

 

Hulst en maretak sieren de dakranden van de veranda.

Omwonden met klimop en geurige rozemarijnbladeren.

 

In de schaduwrijke hal, wollen kleed en open vuur

Met een gebeeldhouwde stenen schoorsteenmantel om het kaarslicht te verhogen.

 

Fauteuil en voetenbankje, rechts geplaatst

Klaar voor het boek en de avond met een slokje cognac.

 

Het huis is stil, op het geknetter van de oranje gloed na

Een zilveren silhouet en een liefdevol gegiechel.

 

Gefluister uit het verleden, van hoog, hoog daarboven

Een zachte herinnering aan een leven en een liefde.

 

Verloren in de vlammen en diep in zijn verdriet

Misschien vindt hij wat vrede bij het aanbreken van de dageraad.

 

Maar vanavond was het precies tien jaar geleden

Dat zijn geliefde Roesia stilletjes was heengegaan.

 

Zij was zijn hart, zij was zijn vrouw

Vulde zijn ziel, vulde zijn hele leven.

 

Met een knikje en gesloten ogen naar haar aanbeden portret

Sloft hij naar de deur met een voorovergebogen gang.

 

Een decennium van hartzeer heeft hij gedeeld met het lieve Roodborstje

Kleine roodborst, aandachtig met het kopje knikkend.

 

Om de kleine Roodborst te bedanken voor haar jaarlijkse luisterend oor

Opent Cecil zijn handpalm om glinsterende stukjes spek aan te bieden.

 

Geduldig kijkt het Roodborstje toe, wachtend op zijn laatste woord

Ze wacht tot ze weet dat hij weet dat hij gehoord is.

 

Uit zijn oude hand pikt Roodborst haar warme traktatie

Eén elegante beweging om de winterhonger te stillen.

 

De zwarte deur klikte weer dicht, Cecil is terug in zijn hoekje

Teruggekeerd naar zijn vuur en zijn favoriete boek.

 

Roodborstje met een fladder van kleine bruine vleugels

Engel met de rode borst, ze zingt weer in haar nest.

 

In de duisternis van de koude winternacht

Heeft hun kerstavondgeest hen beiden goed gedaan.

​

​